Huh. Hoe kan dit?

Twee mensen die precies hetzelfde moment aan me uitleggen.. en ik hoor twee verhalen met een grote gemene deler, maar vooral twee zeer verschillende verhalen. Wat is waar? Daar ga ik nooit achter komen en dat is ook niet belangrijk.

Perceptie. Ook wel uit te leggen als de bril die je opzet.
In de glazen van die bril zit van alles:
– je opvoeding;
– je visie;
– je achtergrond;
– je opleiding;
– je waarden;
– je gevoel;
– je trauma’s;
– je emoties.

Die bril is jouw eigen waarheid ten opzichte van de werkelijkheid.

In sessies probeer ik familieleden elkaars bril op te laten zetten. Perspectief wisselen. Ik zou graag een toverstafje willen om dit voor even Γ©cht te laten zijn. Dat je eens echt zou voelen hoe de ander voelt, hoe de ander denkt, hoe de ander ervaart…

Helaas. Dat toverstafje heb ik niet. Dus is het omdenken hard werken voor alle partijen. Maar het mooie is, hard werken loont. Omdenken loont. Perspectief wisselen loont.

En eindstand. Elkaar beter proberen te begrijpen. Elkaar beter begrijpen. Elkaar durven vragen naar elkaars waarheid. En bewustzijn dat hetzelfde verhaal gewoon anders kan voelen.

Dus, vraag jezelf vandaag eens af: π–πšπ­ 𝐳𝐒𝐭 𝐞𝐫 𝐒𝐧 𝐦𝐒𝐣𝐧 𝐛𝐫𝐒π₯? π‡π¨πž π›πžπ’π§π―π₯𝐨𝐞𝐝𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐦𝐒𝐣𝐧 𝐀𝐒𝐣𝐀 𝐨𝐩 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐞π₯𝐝 – 𝐞𝐧 𝐑𝐞𝐭 𝐞𝐟𝐟𝐞𝐜𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐒𝐀 π‘πžπ› 𝐨𝐩 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧?

Ps. Als ik mΓ­jn bril opzet, zie ik gewoon nog net iets scherper, werkt wel zo makkelijk. πŸ˜‰