In familierelaties zit vaak frictie. Niet veel, maar altijd wat. In individuele gesprekken komt dit vaak ten uiting. In de zakelijke familiegesprekken regelmatig niet. Vermijding? Harmoniebewaking?
Geen idee. Maar ik snap het wel. De lieve vrede bewaren in de familie, wie wil dat nou niet.
𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐡𝐨𝐞 𝐛𝐞𝐧𝐚𝐝𝐞𝐫 𝐣𝐞 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐞𝐦 𝐚𝐥𝐬 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐫𝐨𝐨𝐦 𝐥𝐢𝐠𝐭?
Door het probleem positief te framen. Door te focussen op het positieve.
𝐇𝐨𝐞 𝐣𝐞 𝐝𝐢𝐭 𝐝𝐨𝐞𝐭?
Door de juiste, gepaste, empathische vragen te stellen.
> Hoe zou je willen dat de situatie wordt?
> Waaraan zou jij merken dat het straks beter gaat?
> Hoe zouden andere mensen merken dat het beter gaat?
> Wat stemt je optimistisch?
> Welke aanwijzingen heb je dat je …. kunt gaan bereiken?
Framing met behulp van de juiste doorvragen. Dat kan leiden tot het geven van positieve gedragsbeschrijvingen van de familieleden zelf. Vragen inzetten om niet naar schuld te zoeken, maar naar positieve gedragsverandering in de toekomst.
Dat kan de sleutel naar de oplossing zijn.
𝐊𝐀𝐍. Want iedere situatie én iedere familie is uniek.
En daarom is begeleiding op maat essentieel.
