Families communiceren. Niet alleen nu. Families hebben altijd gecommuniceerd. En precies dat is de valkuil van families.
Een greep uit wat er dan gezegd wordt…
“Hier hoeven we het niet over te hebben hoor, ik weet wel hoe de rest van het gezin daarover denkt.”
“Want mijn broer was vroeger al lui, dus dat zou hij nu nog wel zijn.”
“En mijn zus wilde het toen we jong waren aan de keukentafel al niet over het bedrijf hebben, dus wil er nu vast en zeker ook niks over weten. “
“Het kiezen van goede doelen, daarover denken we totaal anders, dus dat kunnen we beter gescheiden doen.”
En dit is precies wat er misgaat.
Juist in families doen we enorm veel aannames.
Omdat we denken dat we elkaar goed kennen.
Omdat we samen en hetzelfde opgevoed bent.
Omdat je jouw familieleden en hun karakters door en door kent.
Maar is dat wel zo?
Of zijn we soms blind voor de ontwikkeling van de ander?
Zijn al die aannames die we over onze familieleden doen, niet ook stiekem een belediging? Want ieder mens verandert, iedere dag weer.
Door de keuzes die ze maken. Door de (soms harde) lessen die ze leren.
Door de visie van hun partners, hun werkomgeving, hun sociale netwerk, hun manier van informatie verkrijgen en door alle life events die ze in het leven mogen meemaken.
Laten we de mensen om ons heen met nieuwe ogen bekijken.
Laten we ze opnieuw bevragen. Opnieuw leren kennen.
Want ze zijn niet meer die luie, streverige of ongeïnteresseerde familieleden van vroeger. Het zijn unieke mensen met een eigen kijk op de wereld. En het is een voorrecht om hen opnieuw te leren kennen. Van hen te leren.
Dus. Ga deze week eens met iemand die je extreem goed kent (of denkt te kennen) in gesprek en vraag eens flink door als je denkt te weten hoe iemand denkt. Ontdek de ander met oprechte aandacht en nieuwsgierigheid. Laat je verrassen. Laat je inspireren. En leer de ander écht kennen, want dat verdienen ze.
Ps. Als je iemand écht wil leren kennen, loop dan met hem een huttentocht in de dolomieten.
Extra tips:
– Train je gezamenlijke mentale veerkracht door verkeerd te lopen en in de stromende regen 4 uur terug bergopwaarts te moeten.
– Train je stressmanagement door omsingeld te worden door een kudde wilde paarden.
– Train je zelfredzaamheid door alleen in een hut te zitten zonder elektriciteit en met de deur (van buiten) op slot.
(Ps. Het was een prachtige trip en we kennen elkaar nu nóg beter)
