Wat ze wel nodig hebben?
De tijd en ruimte om het gesprek te voeren, op een prettige plek, zonder oordeel.
Want één ding hebben al die succesvolle ondernemers gemeen… (sorry, not sorry 😉)
Ze zijn (stront)eigenwijs.
Ze weten precies wat ze willen.
Ze weten precies hoe ze het willen.
Ze doen het het allerliefst gewoon zelf.
En zo niet, dan schakelen ze adviseurs zelf wel in.
Maar tijd en ruimte om vanuit rust in gesprek te gaan.
Dat is vaak schaars.
Dat kost te veel tijd.
Dat vergt échte aandacht.
Echt de tijd nemen om toekomstgericht te dromen.
Niet operationeel.
Wel relationeel.
Nadenken en mijmeren over vragen als….
Waarom doen we dit allemaal?
Wat is het lange termijn doel?
Hoe gaat dit verder wanneer ik naar de achtergrond verdwijn?
Hoe ga ik mijn kinderen betrekken?
Heb ik het allemaal op de juiste manier aangepakt?
Geen makkelijke vragen.
Geen makkelijke antwoorden.
Confronterend? Soms.
Motiverend? Soms.
Maar een van de mooiste dingen die ik hoor gedurende een proces is wel: “Wel echt gaaf he, om dit ook sámen met onze kinderen te kunnen doen.” Of “Ons pa heeft ons nooit op deze manier meegenomen, dus ik ben blij dat ik dat wel doe.”
Een plan voor de toekomst is NIET het allermooiste dat je kunt bieden.
Diepgaand met elkaar in gesprek over de toekomst is dat WEL.
Ps. Mijn droom is een boshuisje. Een plek die rust en ruimte biedt en waar ik families ontvang op de plek waar wij als mens tot onszelf kunnen komen: de natuur. De allermooiste plek voor het allermooiste gesprek. Heb jij de gouden tip? Ik hoor het graag.
Wat ze wel nodig hebben?
De tijd en ruimte om het gesprek te voeren, op een prettige plek, zonder oordeel.
Want één ding hebben al die succesvolle ondernemers gemeen… (sorry, not sorry 😉)
Ze zijn (stront)eigenwijs.
Ze weten precies wat ze willen.
Ze weten precies hoe ze het willen.
Ze doen het het allerliefst gewoon zelf.
En zo niet, dan schakelen ze adviseurs zelf wel in.
Maar tijd en ruimte om vanuit rust in gesprek te gaan.
Dat is vaak schaars.
Dat kost te veel tijd.
Dat vergt échte aandacht.
Echt de tijd nemen om toekomstgericht te dromen.
Niet operationeel.
Wel relationeel.
Nadenken en mijmeren over vragen als….
Waarom doen we dit allemaal?
Wat is het lange termijn doel?
Hoe gaat dit verder wanneer ik naar de achtergrond verdwijn?
Hoe ga ik mijn kinderen betrekken?
Heb ik het allemaal op de juiste manier aangepakt?
Geen makkelijke vragen.
Geen makkelijke antwoorden.
Confronterend? Soms.
Motiverend? Soms.
Maar een van de mooiste dingen die ik hoor gedurende een proces is wel: “Wel echt gaaf he, om dit ook sámen met onze kinderen te kunnen doen.” Of “Ons pa heeft ons nooit op deze manier meegenomen, dus ik ben blij dat ik dat wel doe.”
Een plan voor de toekomst is NIET het allermooiste dat je kunt bieden.
Diepgaand met elkaar in gesprek over de toekomst is dat WEL.
Ps. Mijn droom is een boshuisje. Een plek die rust en ruimte biedt en waar ik families ontvang op de plek waar wij als mens tot onszelf kunnen komen: de natuur. De allermooiste plek voor het allermooiste gesprek. Heb jij de gouden tip? Ik hoor het graag.